Daar zit muziek in

Tijdens mijn wandelingen ruik, hoor en zie ik van alles. Fris gras, andere honden, fietsers en wandelaars, druk verkeer of juist een enkele vroemende vrachtwagen, fluitende vogels, velden met bloemen en mensen met iets lekkers in hun tas. Ik ben altijd nieuwsgierig als ik wat interessants ontdek, en soms blijf ik even stilstaan om alles goed in me op te nemen.
Op een van mijn routes langs de singel hield ik ook ineens halt.

‘Wat is er, Caro?’ vroeg mijn vrouwtje.
‘Ssst,’ maande ik haar, terwijl ik mijn oren spitste. ‘Ik wil even luisteren, snap je dat dan niet?’
Mijn vrouwtje spitste haar oren ook. Ze draaide zich in mijn luisterrichting en ineens hoorde ze het. Uit het dakraam op de zolder van een van de huizen langs de singel klonk een keyboarddeuntje. Mijn vrouwtje herkende het meteen.
‘Wat grappig,’ zei ze. ‘Dat zijn The Beatles, of beter gezegd: het liedje over die gele onderzeeër.’

Nou wist ik niet wat de bietels zijn, en het woord onderzeeër zei me ook niets, maar van het melodietje werd ik helemaal vrolijk.
Het is jammer dat ik niet kan neuriën, gelukkig deed mijn vrouwtje dat voor me. ‘We all live in a yellow submarine,’ zong ze zacht. ‘Yellow submarine, yellow submarine.’
In de maat liepen we verder. Het liedje boven mijn hoofd veranderde in ‘Moet je ons nou zien, moet je ons nou zien.’
Heel zacht, hoor. Het viel niemand op.

Ik hou wel van die bietels. Wie weet welk liedje er de volgende keer uit dat dakraam dwarrelt. Zolang we er blij van worden, is alles goed.

© Pootje van Caro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s