Kunst in een container


Vorig jaar kreeg mijn vrouwtje een mail: of ze samen met mijn baas en andere schrijvers een boekenfeestje wilde bouwen in een container. Begreep mijn vrouwtje het nu goed? In een container? Dat klonk wel heel bijzonder.
Er volgden diverse bijeenkomsten waar alles werd uitgelegd. Een heleboel kunstenaars uit de omgeving hadden zich aangemeld, want zij waren wel in voor wat activiteit. Zoveel gebeurt er nou ook weer niet in Papecity. Dit was een uitgelezen kans voor creatievelingen om zich te presenteren.

Maandag arriveerden er maar liefst negen containers op ons marktplein en kon het inrichten beginnen. Met grote ogen zag ik vanuit mijn mand hoe mijn baasje samen met een collega eerst stapels boeken in dozen naar de auto sjouwde. Daarna volgden zijn schilderijen en de illustraties van mijn vrouwtje. Toen werd het helemaal te gek, want er verdwenen hele kasten in de achterbak. Waren ze nu alweer aan het verbouwen?
‘Daarmee gaan we een huiselijke sfeer creëren,’ legde mijn vrouwtje uit. ‘Zodat de mensen lekker kunnen lezen en de kinderen aan de slag kunnen met kleurplaten.’
Die laatste had mijn vrouwtje ook zelf gemaakt, van haar Tippie en Fikkie-tekeningen.

Toen ze terugkeerden van hun eerste ronde hoorde ik dat er zelfs een heuse tweezitsbank in die container stond. En een enorme lamp, een ouderwetse fauteuil, kastjes, tafels, een beamer, kratten vol boeken, en een salontafel met tijdschriften. Het leek wel of ze in die container gingen wonen!
‘Dat doen we ook wel een beetje,’ zei mijn vrouwtje. ‘De schrijvers zijn allemaal op bepaalde tijden aanwezig om te vertellen over hun boeken. Er komen ook mensen die hun schilderijen en foto’s exposeren. En er treden bands en singer-songwriters op.’

Je snapt dat ik steeds nieuwsgieriger werd. Dus keek ik mijn vrouwtje héél lief aan en ja hoor, ze ging overstag. ‘Jij mag ook een keer mee. Kun je het schrijvershuis zien.’
Mijn staart kwispelde blij. ‘Mee’ is een goed woord. Ik wilde weleens meemaken wat daar in dat kunstenaarsdorp gebeurt.
Gisteren was de opening van het feest, met zang, dans en veel muziek. Mensen namen een kijkje bij de containers en stelden veel vragen over de boeken, foto’s en schilderijen.

Music, Art & Lemonade heet het festival. Limonade mag ik niet, maar een bak water is altijd oké. Zeker in mijn eigen vakantiehuis op het plein!

© Een vrolijke poot van Caro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s